تبلیغات
حس طولانی - از خماری بدون وی‌چت تا خودکشی دانش‌آموز
 
حس طولانی
درباره وبلاگ


عکس فیلم آهنگ مطالب جالب اس ام اس

مدیر وبلاگ : سمانه
نویسندگان

از خماری بدون وی‌چت تا خودکشی دانش‌آموز

http://s5.picofile.com/file/8105182384/bia2ehsas_mihanblog_com_75_.jpg

مطلب زیر را آقای سید محمد مرد، دانشجوی دکتری علوم تربیتی برای ما ارسال نموده‌اند
خبر را که می خوانم پشتم تیر می کشد. تصورش را بکن شاگرد مدرسه ات نیمکت اش اینچنین خالی شود. اندوهم تمامی ندارد. در اتاق دبیران آنها که خبر را شنیده اند حال کلاس رفتن ندارند. ماتم زده اند، فرهنگیان اندوهشان بیش از تمامی کسانی است که خبر را شنیده اند.
مسعود کلاس چهارم دبیرستان است. مادرش برای هر چیزی به مدرسه می آید. وقتی آخر سال می شود با خواهش و التماس نمره برای بچه اش میگیرد. او با شوهرش مشکل دارد. مسعود چند باری تهدید به خودکشی کرده، این را مادرش می گوید. او خود را سد راه مسعود و همه مشکلات پسرش کرده است. من نگران مسعود و آینده اش هستم.
شکست چیست؟ نرسیدن به مقصود. کسی را می توان تصور کرد که شکست نخورده باشد، ما خودمان را حایل کرده ایم میان بچه هایمان و شکست هایشان ما اجازه نمی دهیم بچه هایمان شکست را تجربه کنند. به آنها آموزش نمی دهیم که چگونه با شکست های زندگی شان برخورد کنند.
تیم فوتبال مدرسه پس از دریافت هفت گل از مسابقات حذف می شود عده ای از بچه ها سرهم داد می زنند بعضی به داور فحش های رکیک می‌دهند و بعضی سر هم تیمی هایشان غر می زنند. علی کاپیتان تیم آرام می گوید تقصیر خودمان بود آنها بهتر بودند علی بازیکن یک تیم باشگاهی است. او تجربه شکست دارد و البته پیروزی های شیرین.



http://s5.picofile.com/file/8105062050/adame.gif

وسط چهار راه آقایی که ماشینش را پلیس با جرثقیل می برد. با مشت و لگد به جان راننده جرثقیل می افتد. ماشین‌ها بوق می زنند. دندان‌های راننده جرثقیل پر خون است، ماموران می رسند و راننده متخلف که حالا مجرم است را می برند.

ما بچه هایمان را چطور تربیت می کنیم؟
ما یعنی من معلم شما که پدر و مادرش هستید. شما که قلم و رسانه و افکار عمومی را در اختیار دارید چه مسئولیتی دارید؟
کسانی که موافق موبایل دانش آموزی هستند سری به دبیرستان ها بزنند. چند موبایل را اگر دچار مشکل نمی شوند ببیند. از فیلم ها و عکس ها بگذریم که ذهن من چهل ساله را آشفته می کند چه رسد به نوجوان پر از شور و هیجان. حالا تصور کنید فرزند شما هم این فیلم ها را با دوستانش ببیند.
می دانید در we chat چه خبر است از یک کلاس 30 نفری 28 نفر کاملا با we chat آشنا هستند. آنها آنقدر معتاد شده اند که بقول خودشان خماری می کشند بدون گوشی هایشان.
سهیل می گوید " آقا گوشیم رو ندی خود کشی می کنم" می پرسم از کجا خبر رو خوندی؟ می گوید اینترنت.
می پرسم به خاطر موبایل؟ می گوید بد چیزی لامصب حاضرم یه کلیه ام رو بدم یه آیفون فایو بگیرم.
رسانه ها دیواری کوتاه تر از معلم و مدیر و مدرسه نمی یابند. خبرنگارانی که ندانسته بجای پرداختن به ریشه مسئله یا گفتگو با روانشناسان و متخصصان تعلیم و تربیت یکطرفه به قاضی می روند و در کاری پژوهشی و روشنگرانه تاریخچه تنبیهات معلمان را ردیف می کنند و به دنبال یافتن مقصر می گردند، به دنبال یافتن مقصرانی بجز پدر و مادری که کوتاهی کرده اند.

نظام آموزشی که در تربیت سهل انگار و بی اعتنا بوده است و بجای تاکید بر تربیت کودکانی قانونمند و توانا به دنبال راههای قانونی کاهش نظارت و نظم بر رفتار دانش آموز است.
چه خوب است یکی از خبرنگاران حوزه آموزش فقط یک زنگ تاکید می کنم فقط یک زنگ در کلاس یک دبیرستان پسرانه یا دخترانه حاضر شوند.
مفاهیمی همچون سخت کوشی، مسئولیت پذیری، شکیبایی ، توان نه گفتن در کجای تربیت ما به نسل نو جای دارد. نسلی که ما تربیت می کنیم با اولین شکست فرو می ریزد با اولین اختلاف ها طلاق می گیرد. در اولین شکست ها به مخدر متوسل می شود. با اولین سختی ها می شکند.
نیمکت خالی کودکی که خود کشی کرده است، زنگ خطری است برای همه ما نه مدیر همان مدرسه . بله من هم کوتاهی کرده ام در تربیت نسلی که به جای مبارزه تسلیم می شود به جای جنگیدن و تدبیر فرار می کند و خشمگین می شود به جای پذیرفتن مسئولیت خطاهایش به زمین و زمان و قانون را مقصر می داند.
کاش نمایندگان مجلس در پژوهشی علمی از متخصصان تعلم و تربیت و روانشناسان و جامعه شنا سان علل واقعی اعم از علل روانی، نقش خانواده و مسایل خاص نوجوانان را به روشنی برای افکار عمومی مشخص کنند.
برخوردهایی که با مسئولین نظام آموزشی می شود تنها نتیجه اش بی خیالی دلسوزان و حامیان نظم و قانون در مدارس است. آنها هم پس از مدتی ترجیح می دهند به قول بچه ها مدرسه هتل شود. بی قانون و آشفته تا بچه ها حال کنند.
به رتبه ایران در آموزش نگاهی بیاندازید ما هر روز عقب تر می رویم هر روز بچه هایمان بی سواد تر تنبل تر و ضعیف تر می شوند. به آنها سخت نمی گیریم. آنها را با شکست های کوچک آشنا نمی کنیم. آنها را پر توقع ناز پروده و تربیت می کنیم. غافل از اینکه زندگی واقعی نیازمند انسانهایی قوی، شکیبا و توانمند است. من نگران بچه های فردایم. چند دانش آموز دیگر باید به خاطر موبایل به خاطر نمره پایین به خاطر اخراج موقت خودکشی کنند؟




نوع مطلب :
برچسب ها : ما بچه هایمان را چطور تربیت می کنیم؟، از خماری بدون وی‌چت تا خودکشی، از خماری بدون وی‌چت تا خودکشی دانش‌آموز،
لینک های مرتبط :
سه شنبه 17 مرداد 1396 03:56 ق.ظ
Thanks for sharing your thoughts on How do you get Achilles tendonitis?.
Regards
جمعه 13 مرداد 1396 06:11 ب.ظ
You actually make it seem so easy with your presentation but I find this topic to be
actually something which I think I would never understand.
It seems too complex and very broad for me. I'm looking forward for your next post, I will try
to get the hang of it!
سه شنبه 2 خرداد 1396 05:36 ب.ظ
This is very interesting, You're a very skilled blogger.

I have joined your rss feed and look forward to
seeking more of your magnificent post. Also, I have shared your site in my social networks!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :